Eslab qololmadim gulning hidini

Muallif haqida: Bahrom Ro'zimuhammad — 1961 yilda Shovot tumanida tug'ilgan. 1983 yilda Toshkent Davlat universiteti(hozirgi O'zMU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan. “Tovushsiz qadam”, “Terakka yaqin yulduz”, “Ikki nur”, “Davsaman”, “Tinch gullaydigan daraxt”, “Kunduz sarhadlari”, “Soyalar suhbati”, rus tilida “Zvezda nad topolyami”, “Poslednyaya noch angela” nomli she'riy to'plamlari e'lon qilingan. She'rlari turk, ozarbayjon, turkman, qoraqalpoq, ingliz, nemis, fransuz, ispan, assam tillariga o'girilgan. Shoirning “Ich habe mein Selbst vergessen “ (“Men o'zimni unutdim”) nomli she'rlar to'plami 2013 yilda Germaniyaning “Leipziger Lituraturverlag “ (“Leypsig adabiyot nashriyoti”) nashriyotida o'zbek va nemis tillarida chop qilingan.

 

Ko'k ko'ylakli qiz

U yurganda — yo'llar charog'on,

qizillikka burkanib dala,

qadamidan bo'lur mash'ala —

charos ko'zi mavjlangan zamon.

Yonar edi yonoqlari ham…

Ipak sochi qora qaymoqday

elkasida tovlangan choqda

har yurakka tashlardi qadam.

Oq navoga yo'g'rilgan xilqat,

u gul edi qizga aylangan,

g'oyat nafis tabassum bilan

qaraganda zabt etardi qalb.

U adashdi, alam behuda,

parchaladi nogoh g'ururin,

yulduz nuri deya oy nurin

go'yo ko'rdi suvda – ko'zguda.

Ruhim ichra termular elas…

O, tabiat, uyg'otma uni,

sevgimizni ilk bahor kuni

yashil tusda esga olsang bas.

Qaytish

Umrim gulin teruvchi shodon,

men serhayrat, zavqparast sayyoh,

ko'z — quyoshdan uzilgan shabnam,

qalb — ko'ksimga mixlangan farah.

Sakrab o'tgum ko'lmaklar osha,

huv kengliklar jilolansa shan,

buloqlarga shivirlarman boz:

faqat, faqat kenglik istayman.

Ko'lankalar qochur yonimdan,

moviylikka tutqunman asli,

va vujudim shaffof, zangori

havo bilan to'liq muttasil.

Yo'l yurarman kuylab osuda,

yorishadi tobora ichim —

cheksizliklar yoyilmasida

o'z-o'zimga yetmaydi kuchim.

Yomonlik yo'q dunyoda butkul,

o'zligingni anglasang avval,

har odamning ko'ksini ko'rsang

qalb yoqutday yonadi yal-yal.

Ko'zlar

Bu dunyoga kelib ko'rmadim

qiz ko'zidan ortiq sehrni —

uzr so'rar go'zalligidan

tiniq ko'zlar kulib mehrli.

Shunday ko'zki — go'yo ko'zguday,

qorachiqqa ilkis tik qarab

suvratingni tomosha ham qil,

gar istasang sochingni tara…

Kimligingni aytib beradi

qorachiqlar — sokin ifoda.

Ishonasan,

chunki ko'zlardan

tiniq narsa yo'qdir dunyoda.

Tosh

Oqib ketgisi keladi toshning

baliqlarga qo'shilib

engil,

uzoq-uzoqlarga oqib ketgisi.

Daryo

qah-qah otar

moviy rang bilan

harsang toshlar tevaragida.

Tinchlik

Dubulg'ani

gultuvak deb o'yladi

nish otayotgan urug'.

Oppoq orzulari ila

ko'milgan jangchining

qirmizi qonin emib ko'kardi gullar.

Endi o'sha gullar

va moviy osmon oralig'ida

sukunatdan boshqa hech narsa yo'qdir.

Kumushrang gul

Kumushrang, momiq gul tushimga kirdi,

alvon ufqdan sirg'alib tushdi,

alvon ufqda yo'q edi tuman.

Eng mayda giyohgacha

aks etdi tushimda.

Tonggacha yashadi momiq gul…

oh, eslab qololmadim gulning hidini.

Terakka yaqin yulduz

Boshqa yulduzlar-la ishi yo'q uning,

uni chorlayotir yagona yulduz,

yulduz — daraxtsiz kumush bir meva,

u terakniki bo'lar bir kuni —

terak o'saversa yulduzga qarab.

Yarim yo'lda qolib ketdi gujum ham,

daraxtlarning eng darozi — terak

kun sayin o'sadi yulduzga qarab.

Yulduz… mevaligin bilarmikan u,

zumrad yaproqchalar ko'kish nuriga

chambarchas bog'lanib oq, oppoq shu'la

yulduz siljirmikan bir kun o'rnidan?

… “Hozir yulduz uchdi” degan xabarga

terak ishonadi hammadan ko'proq.

G'ira-shiralikda

Yoqut gullar bosh egib nafis,

hamon so'zlar — biyron shiviri

eshitilmas shabadalikda.

Vaqt shamoli ko'ksini yo'ngach

ko'pni ko'rgan donishmand misol

harsangtoshlar g'o'ldirar hamon

Ko'k tubida binafsha rangi

quyuqlashib qora rang bilan

yulib olar quyoshning tilin.

G'ira-shira tun tig'ida jim

til so'raydi mendan tevarak.

Deraza pardasi yashillanmoqda

Deraza pardasi yashillanmoqda

oynadan tushmoqda yam-yashil shafaq

qarang iste'foga chiqibdi bugun

quyoshda qizil rang charchab nihoyat

yashil quyosh ko'tarilar endi ufqdan

bu daraxtga qarang taajjub

yaprog'i qog'ozday oq va yiltiroq

bahor qaergadir g'oyib bo'libdi

o'rnin egallabdi qandaydir fasl

ana tepalikda tunuka daraxt

barg yozib daf'atan o'sa boshladi

faqat o'z shaklida kechikkan qushlar

yiltiroq daraxtga kelib qo'nishdi

tunuka daraxtning ildizlariga

baqrayib qotib qoldi qurtboshi

bir lahza tin oldi boshqa qurtlar ham

keyin esa bir dumalab bu to'da

kumush qurtlar to'dasiga aylanib qoldi

qorong'i yer ostida

ildizlarning uchquni kabi.

* * *

Tashqariga chiqding

seni qurshab oldi boshqacha havo

yurakdan tashqariga chiqding diydirab

izlagan narsangni topmaysan

xasga yopishasan shu'lamikan deb

zerikish hidini tuyasan qattiq

bu hid o'ldiradi seni bir kuni

tamaki chekasan

kulrang shu tutunga kiyinasan nihoyat

va ko'rasan tund qiyofalarni

hammasi bir chiqib

qayta uyasini topolmagan quyonlar kabi

bezovta

kulrang ko'ylak so'raydi ular

berasan

diydirab ketasan daf'atan.

* * *

Yig'iga o'xshab

ho'ngrab yig'laganiga o'xshab ayolning

yolg'iz ot kelmoqda soyasi up-uzun

qumursqalar ilma-teshik ko'zida

uvalib-uvalib ustixoni

o'rmalab kelmoqda yolg'iz ot

asrlardan asrlarga quvdilar

o'z jismidan quvg'in bo'ldi u

ruhi uchqun kabi sachrab ketdi ham

o'rmalab-o'rmalab

yolg'iz ot kelmoqda

muhimi oyoqda turib biladi

yig'lab bilmaydi lekin

armonga o'xshab

uzun bir armonga o'xshab

bizning yonimizdan o'tib ketdi ot

o'tib ketdi qaysar bir charchoq.

Javob qoldiring

Email manzilingiz chop etilmaydi. Majburiy bandlar * bilan belgilangan

5 × 5 =