Умр низоми

Сирожиддин САЙЙИД,

Ўзбекистон халқ шоири

Профессор

Низомиддин Маҳмудовга

Илму заҳматни бир вужудда кўрдик,

Жисму жон аталмиш ҳудудда кўрдик.

Олимлар пайғамбар ворисларидир,

Илм аҳлин бир умр сужудда кўрдик.

Ажиб ҳолотлар бор тил ва дил аро,

Дилни қон — тилни гар сукутда кўрдик.

Бургутда кўрдик гар дил парвозини,

Тилнинг жилосини ҳудҳудда кўрдик.

Ўрхункелдилардан тингладик калом,

Мавжларин Устюрт ҳам Сургутда кўрдик.

Навоийдан олдик Чоркитобларин,

Чорчинорларини Ургутда кўрдик.

Элимнинг камтарин олимлари бор,

Умрини сабр ила субутда кўрдик.

Биби Убайдадир асли Бувайда,

Номларин аллаю сурудда кўрдик.

Игна билан қудуқ қазгувчи зотлар,

Меҳнатин шу элу, шу юртда кўрдик.

Умр йилларининг ҳар сониясин

Устоз чақиб турган гургутда кўрдик.

Асли икки аср етмиш бешдадир,

Маънисин бу кунги мавлудда кўрдик.

Илмнинг низому интизомини

Домла Низомиддин Маҳмудда кўрдик.

23.01.2026 йил.