Vatan uchun, millat uchun qalqon bo'lgan o'g'lonlar
Mustaqillik yillarida qurbon bo'lgan o'g'lonlar,
“Qurbon bo'lgan” degim kelmas, qo'rg'on bo'lgan o'g'lonlar.
El tinchiyu omonligi, erk-saodat yo'lida,
Vatan uchun, millat uchun qalqon bo'lgan o'g'lonlar.
Gar Vatanga aylanmasa, unday ko'ngil ko'ngilmas,
“Halok bo'lgan” degan so'zga ko'ngillar hech ko'nikmas.
“Halok bo'lgan” degim kelmas, bu o'g'lonlar o'lganmas,
Shudring bo'lgan, shamol bo'lgan, osmon bo'lgan o'g'lonlar.
Har bolasi hushyor yurtda qoraymas hech quyoshlar,
Yuzlariga shom pardasin tortmayin tog'u toshlar.
Ota uyda laganlarda qoldi suzilgan oshlar,
Nasibasi tiriklarga armon bo'lgan o'g'lonlar.
Jaholatu qabohatga tik bordingiz berib jon,
Nomingizni yod aylar har ko'cha, har bir xiyobon.
Saharlari samolardan mo'ltiraysiz nigoron,
Osmonlarda zor-intizor Cho'lpon bo'lgan o'g'lonlar.
Birovlari chimildiqqa kirib ham ulgurmagan,
Birovlari yor ko'ziga to'yib ham termulmagan.
Birovlari farzand ko'rib, o'g'il to'ylar qilmagan,
O'z yurtiga qoshu ko'zi mijgon bo'lgan o'g'lonlar.
Birovingiz – Jaloliddin, Bobursiz birovingiz,
Tiriklikdan so'rolmasdan hali dil so'rovingiz.
Burch-sadoqat sarhadida joningiz – garovingiz,
Burch yo'lida jismu joni o'lpon bo'lgan o'g'lonlar.
Siz barhayot o'g'lonlarsiz, siz hech qachon o'lmagan,
O'n sakkizga, yigirmaga, o'ttizga ham to'lmagan,
Bu hayotda o'n gulidan bir guli ham so'lmagan,
Nomu yodi mangu bog'u bo'ston bo'lgan o'g'lonlar.
Ul “Ikkinchi jahon…” degan urushda nolam ketgan,
Mening besh yuz ming lolam-u besh yuz ming bolam ketgan.
Har bir ketgan bolam bilan bir buyuk olam ketgan,
Qo'rg'oshinzor ko'ksi ro'yi jahon bo'lgan o'g'lonlar.
Jonim bolam, bu mening ham farzimdir, ham qarzimdir,
Ayni paytda farzandlarga maktubim dil arzimdir.
Vatan – mangu maktabimdir, mening mangu darsimdir,
Umri ibrat maktabida irfon bo'lgan o'g'lonlar.
Sharaf bo'lsin shunday umr, shunday fido har jonga,
Vatan nomi burkangaydir abadiy sharaf-shonga.
She'rlar aytsam nomingizdan Oliy Bosh qo'mondonga,
Matonati ming bir she'ru doston bo'lgan o'g'lonlar.
Xotiraning rangi moviy – zangor osmon ranglidir,
Vatan uchun jon berganlar qadri doim shonlidir.
Ona Vatan bayrog'ida oy, yulduzlar mangudir,
Mana shunday porloq davru davron bo'lgan o'g'lonlar.
Sirojiddin Sayyid,
O'zbekiston xalq shoiri.