Ayon, har kim tortgay asl zotiga
Muallif haqida:
Şarbat MUXTOROVA — 1949 yili Nurota şahrida tavallud topgan. Alişer Navoiy nomidagi Samarqand davlat universitetining filologiya fakultetini 1973 yili tugatgan. “Soğinib yaşayman”, “Tongdagi şabnam”, “Irmoq” singari bir qança kitoblari çop etilgan.
Özbekiston Jurnalistlar uyuşmasi aʼzosi, “Mehnat şuhrati” ordeni soxibasi.
KÖZING
Şamsmidi, kökda Zuhal yo porladi anvor közing,
Öt qalab ketdi qaroşing, jism aro şaror közing.
Tim qaro jodung bu dilga taşladiku parça öt,
Borliğim etdi asiru notavon, makkor közing.
Suhbati jonon özingsan, qalbga hoqon sen özing,
Söylagil, ne sirni pinhon saqladi asror közing.
Suyganim sensan deding, bilsang menga sensan suyuk,
Köngil maydoni dardini ayladi oşkor közing.
Orzu istaksiz, muhabbatsiz hayot darkor emas,
Ezgu dardlar şomu subh etsin meni bedor közing.
Öt qaroşingdan bu qömsaş, soğiniş barno yigit,
Mahfirat ayla bu damda körmadi diydor közing.
Közlaring mehri yurakda jöş urar işq Şarbati,
Şul sabab böldi bu oqşom menga xuş aşʼor közing.
KULSANG
Tunim kundek yorişgay sulton yakbora kulsang,
Men maftun şirin zabon, istaram zora kulsang.
Zuhro kular samoda, yurakda uçquni yöq,
Vujud yonar körgan on, aylab nazzora kulsang.
Orzuyi vaslingda men örtanurmen subhi şom,
Bandingman sening mudom, koşki oşkora kulsang.
Şams kökdan çöğ olur, işq ötidin şohsuvor,
Nur ölgay çehra tobon şodon, şarrora kulsang.
Işqing domiga olmiş, aylamiş xasta hayron.
Yonar baloyi hijron, yuzidir qaro kulsang.
Tabassum aylagaç yor, neçun etgayman afğon,
Köngil mulkiga bölgay darmon xumora kulsang.
SÖRMADING HOLIMNI HEÇ
Sen jafokaş sörmading holimni heç,
Körmading bu xasta beholingni heç.
Hajr yomon, diydamda yoşlar şaşqator,
Mehr berib, sözlatmading lolingni heç.
Seni öylab, rang somon, yor körmading,
Qahrabodek çehrai holimni heç.
Vasling istab, yondimu, sen raşkdasan,
Totmadim yoru şakar-bolimni heç.
Yosuman domini yanggil, et şikan,
Tiyra etsa oyna-zullolimni heç.
Şum raqiblar etmasa gar tavbalar,
Qöymagayman örtada zolimni heç.
Oqmasa gar tanda mehring Şarbati,
Egmagayman qaddi niholimni heç.
SEN ÖZINGSAN, SEN ÖZING
Mehrim olgan yakka Olloh sen özingsan, sen özing,
Topganim yolğiz panoh, sen özingsan, sen özing.
Boşda oftobim yagona, qalbda oftobim özing,
Yöllarimda fayziyob moh, sen özingsan, sen özing.
Sevging işğol ayladi bu köngil böstonini,
Gul uzib etding gunoh sen özingsan, sen özing.
Közlarimdan ketmiş uyqu, dilda ötli ehtiros,
Işqu otaşga guvoh sen özingsan, sen özing.
Ayriliq tiğ urdi dilga, menga hijron behisob,
Qazigan ham hajrga çoh sen özingsan, sen özing.
Sevsa özga meni nogoh, men kuyurman sen uçun,
Joylading-ku qalbga oh, sen özingsan, sen özing.
Soğinibsan, soğinibsan, Şarbating köksida öt,
Mulki dilga bitta şoh, sen özingsan, sen özing.
ÖZI YONSIN YOSUMANLAR
Bir sodiq döst orttirguvçi bu dunyodan,
Yarim umr daryo misol oqib ötar.
Ne ağyorlar titar seni bu dunyodan
Ham döstingni, ham özingni yoqib ötar.
Oramizda ağyor tursa, töfon turar,
Imon ketar, vijdon ketar töfon bilan.
Işonçing ham, quvonçing ham nolon turar,
Umidlaring almaşadi afğon bilan.
Sergak tur ey umri aziz, parvona döst,
Mehru-işqing heç yançmasin yovsimonlar.
Tin olsam böl uyğoq, sen-çun men oçay köz,
Ğaflat bilan özi yonsin yosumanlar.
YÖLDAMAN
Közlarim samodek çeksiz yöllarda,
Şu söngsiz yöllarni bosib ötgumdir.
Mayli tösiq bölsin öngu söllarda,
Işonç şamşiri-la yançib ketgumdir.
Yöldaman, yöllarim nihoyat yiroq,
Bu hayot intiliş, kuraşiş abad.
Yurgan yöllarimda yoqaman çiroq.
Men ötgan yöllarda kulsin saodat!
INONMA
Şubhaga berilib ketdingmi döstim,
Neçun yuragingda özgaça tuyğu.
Örinsiz bu şubhang, nega qolding jim,
Aldanma böhtonga röbarö qayğu.
Tuhmat yöllarida kökarmaydi gul,
Iğvogar işidan yomonlik guvoh.
Röyoga işonib qolmagin butkul,
Söng kezi kelganda demagil, e voh.
Baʼzi munofiqlar yuzida kulgu,
Körsatar özlarin senga döst-xolis.
Nihoniy oğudan söng solar ğulu,
Azizim, sen bölgin ğanimdan olis.
Inonma, sen uning iltifotiga,
U senga yurakdan çin sözin aytmas.
Ayon, har kim tortgay asl zotiga,
Tuban tubanlikdan heç qaçon qaytmas.