Daraxt şoxidagi sönggi barg misoli…

Murodxon NIYOZXONIY

Muallif haqida:

Murodxon NIYOZXONIY — 1960 yilda Iştixon tumanining Şayxlar qişloğida tuğilgan. “Salom, bu – men” nomli kitobi naşr etilgan.

Şeʼrlari, tarjimalari va maqolalari vaqtli matbuot sahifalarida eʼlon qilinib turiladi.

“Döstlik” ordeni bilan taqdirlangan.

ONAMGA MAKTUB

Savolingiz qöydi meni şoşirib,

“Falonçi qizini sevarmiding sen?”

Nima ham qilardim asli yaşirib,

“Yöq”, dedim, “yöq” dedim,

soxta kuldim men.

 

“Nega aytmading?” deb qiynamang meni.

Tola soçingizga arzimas dardim.

Onajon, dardingiz oşirib emas,

Baxtingiz oşirib yaşaş – istagim.

 

Men mağrur tuğildim, mağrur ölaman,

Sevgiga ham egmay bu qaysar boşni.

Lekin men tiz çökib öpa olaman

Oyoğingiz tekkan har xasni, toşni.

 

Onajon, kuyinmang, şunday kun kelar,

Öğlingizni şunda dunyo biladi.

Öşa, öğlingizga tegmagan qizlar

Hali juda qattiq afsus qiladi.

 

ÖGIT

Döstni “döst ekan”, deb kötarma boşga.

Uşbu nasihatim angla, ol uqib.

Oğrinma bugungi döstlar safidan

Kimdir çiqsa erta, bölib zör raqib.

 

Raqibni “raqib” deb kaltaklama köp.

Tanti yigit uçun, bilgil, bu ordir.

Kim bilar bugungi raqiblar içra

Ertangi eng sodiq döstlaring bordir.

 

KUZ

Quloğimni teşguday böldi

Xiyobonda, oyoq ostidan

Eşitilgan ötkir çinqiriq

Va … tanidim sarğaygan bargni!

Gunohga botirding meni, Kuz,

Oyoq bosdim yaşilligida

Özim sevgan bargning yuziga.

Gunohga botirding meni, Kuz…

 

YANA KUZ

Kuz,

Mening rafiqamga öxşaysan.

Soçlari – oltin,

Yuzlarida oftob kulguvçi.

Kuz,

Yoz böyi qöşiqlar kuylab,

Qiş oldidan yalanğoç qolgan

Daraxtlaring menga öxşaydi…

 

* * *

Oxirgi ilinjim

Daraxt şoxidagi

Sönggi barg misol

Titrab turar

Yuragim bir burjida…

Sen çiqmading.

“Xayr!” deganday böldi

Ohista birov.

Yetim ilinj –

Uzilgan şul barg

Yerga boşin qöyguniça to

Soçlarimni qopladi qirov…

 

QIŞLOQ

Qişloq yaxşi,

Köz yumsang unda,

Eşitganlar yölidan keladi qaytib.

Qarindoşmi, begonami

Kelib yiğlaydi,

Heç bölmasa … öz dardin aytib.

 

Kun kelar,

Meni sevişingni odamlar bilar

Va olam havasi keladi menga.

Ğiybat botqoğida qurbaqa ölar.

Şunça yil yaşadim, işonib şunga.

Kun kelar,

Ölarman, köz yoşing – daryo,

Kuyinib yiğlaysan ajalni qarğab.

Menga havas qilar yana bu dunyo,

Men uçun sen tökkan köz yoşga qarab!

Yangiliklarni döstlaringizga ulaşing

Fikr bildirish

Email manzilingiz chop etilmaydi. Majburiy bandlar * bilan belgilangan