Bahor tinchlik qo'shig'ini kuylaydi
Bahor. U quchog'ida yashil gilamlarini keltirdi. Ona zaminda yana ko'm-ko'k maysalar bosh ko'tarib chiqmoqda. Hademay Navro'z bayramini nishonlaymiz. Ko'ngillar shodlanar bahor nafasidan, ko'klam havosidan!
Ha, muborak kunlar tarovatida bahor kirib keldi! Ko'klamoyning qo'llarida yashil bayroqlar. Yashillik — tinchlik ramzi, baxt ramzi, orzular bardavomligi timsoli! Tog'larning bag'ridan tushayotgan zilol suvlar yanada tiniqroq, jarangliroq sharqiramoqda. Yellar go'yo chapak chalmoqda, daraxtlarning shoxlarini mayin-mayin silab uyg'otmoqda. “Tur-ey, men keldim! Men keldim. Uyg'on! Uyg'on! Barg chiqar, shoshilgin! Olamni yashillikka burka!” deyayotgandek.
Bahor, xush kelding!
Ona tabiat O'zi xohlagan yerga o'z sepini yoyishga shoshilmoqda. Hatto eng qarovsiz, eng chekka joylar ustida ham gullarni undirishga harakat qilmoqda. Chunki bu yasharish degani, hayotga intilish, yangi kunga monand orzularni o'stirish, ulug'lash deganidir… Chunki Uning maqsadi — ona yer kulga emas, gulga burkansin. Butun borliq tiriklik, yasharish va yangilanish saltanatining davom etishini xohlayapti…
Doshqozonlarda sumalaklar qaynayotir. Sumalak — yetti malakning taomi. Rivoyat qilishlaricha, onaizor och qolgan bolalariga taom pishiraman deb qozonga suv va bir hovuch bug'doy bilan tosh solib qaynatavergan, qaynatavergan… Uyqu ustunlik qilib uxlab qolgan. Va tong mahali qozonni ochib qarasaki, dunyoning eng ajib va eng shirin ne'mati — sumalak tayyor bo'libdi. Sumalakni yettita malak pishirib, mazali taom holiga keltirgan emish. Shundanmi, sumalak nafaqat bahoriy, balki ilohiy taom sifatida ardoqlanadi.
Ro'moli chehrasiga yarashgan momolarimiz, soqoli ko'ksiga tushgan bobolarimiz sumalakni tanovul qilishdan oldin “Etkazganiga shukur!” deb shukronalar aytishadi. Demak, shukronalik bor ekan, albatta, yaxshiliklar mujassam. Yaratgan ona zaminga, odamzodga ehsonlar yuboradi, tuhfalar yuboradi. Shukronaliklar ortida ana shunday baxtiyorliklar yashiringan bo'ladi.
Yana bobodehqon dalasiga oshiqadi, el-yurtga rizq-nasiba ulashmoq maqsadida qutlug' niyatlar ila tuproqqa urug' tashlaydi. Shu urug'lar unib chiqib, xalqimizning nasibasi yetiladi.
Bahor musiqasi ana shunday jilolanadi. U yuraklarga ilohiy nashida yetaklab kelgandek qalblarimiz entikib ketadi.
Yasharish va yangilanish deganlari aslida shu bo'lsa kerak!
Ammo bugun dunyoga boqib yuraklar uvushadi. Nima bo'lyapti o'zi? Nima yetishmaydi odamzodga? Netongki, ne-ne go'zal va tarixiy shaharlar ustiga bombalar tashlanmoqda? Ular osmonida qaldirg'ochlar emas, qiruvchi raketalar, samolyotlar uchmoqda. Minglab, o'n minglab begunoh odamlar, bolalar, ayollar, qariyalar nobud bo'lmoqda…
“Noming o'chsin, urush!” deya nola chekkan ota-bobolarimiz, momolarimiz. Nahot, yana dunyo urush olovi ichida qoladigan bo'lsa?!
Tinchlik bo'lsin, ilohim! Urushdan bu dunyo yaralibdiki, hech kim yutgan emas. Dunyo ana shu oddiy haqiqatni qachon anglab yetarkan?!
Hech qachon, iloho, bizning yurtdagi tinchlik, obodlik va xotirjamlikka ko'z tegmasin! Osmonimiz hamisha musaffo bo'lsin!
Qaerdaki tinchlik bor, baraka bor, xotirjamlik bor. Bolalarning ertasi bor, sho'x kulgusi bor. Ana shunday buyuk baxt ona Vatanimizni hech qachon tark etmasin!
…Bahor tinchlik qo'shig'ini kuylayotir. Ilohim, duolarimiz ijobatini bersin! Norasida go'daklarning ko'zlari ayriliqdan yoshlanmasin… Yana butun yer yuzi baxtiyorlikdan, cheksiz baxtdan shodlansin!
O'lkamizda yana bahor. Yana bodomlar, o'riklar gulladi. Yugurib tog'larga chiqishni istaysiz, to'lib-jo'shib qo'shiq aytishni istaydi ko'ngil shu kezlarda…
Yurtdoshim, 2026 yilning bahori muborak bo'lsin!
Fazilatli bahor fasli yurtimizga qut-baraka, yanada farovonlik, mehr-muhabbat, ishlarimizga barakot, osoyishtalik olib kelsin! Bu bahorga, ayni oylarning sultoni bo'lgan muborak Ramazonga yetganlar bor, yetmaganlar bor!
Bahor — fasllar kelinchagi, go'zallik va orastalik, beg'uborlik va shodu xurramlik ayyomi barchamizga esh bo'lsin, qutlug' bo'lsin!
Feruza TANGRIBERGANOVA.