Şamalardan tuzdim guldasta

Daraxtlarda  yaproqlar sinar,

Bir qasirlaş yanir köksimni.

Boşim egib ötirişimday

Baxt bağrimga kirding öksinmay

Yuragimdan tuşib ketmang!

Çil-çil sinsa mudhiş bir qörquv,

Sinsa suvning yuzida hadik.

Siniq jarang gözal bölsa-da,

Qayğurişim çiqsa-da tantiq,

Yuragimdan tuşib ketmang!

Yiği sinsa közim çetida,

Qilt etmasa oqsuyak şodlik.

Miyamning öq çiziqlarida

Çatnab ketsa Sizsiz ozodlik,

Yuragimdan tuşib ketmang!

Duragay his qölidan öpsa

Men boş suqib körmagan kunning.

Közimdagi qora kukunlar

Jilolansa bitta hukmda –

Yuragimdan tuşib ketmang!

Oyna oçgan ayol soçiday

Şöxlik qilsa singan hislarim.

Özimni men qanday qutqaray

Izingizga tuşsa izlarim –

Yuragimdan tuşib ketmang!

22.10.2019

* * *

Közlarimdan çiqolmay yotgan

Qora kunni ovutayapman.

Şamalardan tuzib guldasta

Sovuq çoyni sovutayapman

Köz yoşlarim dona va dona

Tökmaydigandayman.

Dengiz seni sevsam ham yona

Çökmaydigandayman.

Yöllarimdan ötmoqda şamol,

Hayotimni surib çetroqqa.

Qisqa tutaşuvli bu ahvol

Xayolimni turtar qirğoqqa.

Şudringning oy qölçalarini

Tutmaydigandayman.

Yuragimdan ötdim ming bora

Qaytmaydigandayman.

Hislarimning pöçoğin çaqib

Lablarimni yordim, qonatdim.

Kabutarim oldin öldirib,

Söngra undan maktub jönatdim.

Közlarimning qorasin senga

Surtmaydigandayman.

Oxirlagan kun kukunlarin

Titmaydigandayman.

Simqoqqiçning qoqib  “ohini”

Özimni men  qölga olyapman.

Artib-surtib ğam yuqilarin

Ortga qarab yurib boryapman.

Xayolimning farroşi senga

Yetmaydigandayman.

Bu zumurrad dengizdan endi

Ketmaydigandayman.

21.10.2019.

* * *

Birgina kun bergin, Xudoyim,

Namiqmagan nafasim yetib.

Saslarimni yondirolmagan

Gugurt çöpi umrimga tegib.

“Şunday yaşab bölarmi?” deya

Yaşagan u aynan şu taxlit.

Höl va quruq hislarim aro

Çiqayapsan bir özing balqib.

Kuraşgan öz tutuni bilan

Dudlarini falakka yoyib.

Daftarimdan uzgan varaqning

Uzuqlari  boqar munğayib.

Yaşayapman, qara, qarab qöy,

Qora ranglar qilmas kalaka.

Sendan qolgan kunning ortida

Sepalaydi yomğir – tahlika.

Qarab qöygim kelyapti juda

Öz boşimni özim kötarib.

Tomçilaring sevgiday yomğir

Közlarimga kirar betartib.

Sanoğingda adaşmay, Rabbim,

Berarsan kun, buni bilaman.

Men har kuni, har tuni birday

Eşigingga qaytib kelaman.

30.10.2019

* * *

Tuğilişi mumkin odam

har yili

öşa oy

va öşa sanada

özi istamasa-da

yaratgan  istagan

kemtik  qismatini kötarib

uning tuğilişini

heç kim ortga surib qöyolmaydi

muştini öqtalib

pöpisa qilolmaydi “Tuğilma!” deya

iyerogliflar kabi

öqiş qiyin bölsa-da peşonasini

tuğilaverar odam

tuğilaverar

Gözal Begim.