Aka, singil va yanga

Muallif haqida:

Sobirjon Hakimov 1963 yil Marhamat tumanining Qovunçi qişloğida tuğilgan. 1983-1987 yillarda Nizomiy nomidagi Toşkent davlat pedagogika institutining özbek-qozoq filologiyasi fakultetida öqigan.

Muallifning “45-maydon”, “Xatar çangalida” qissalari va “Jarima bataloni” romani çop qilingan. Uzoq yillar Marhamatdagi 3-maktab-internatida öqituvçilik qilgan. Hozirda nafaqada.

Garçi zamon mumsikroq,

Olam juda tor edi.

Bir onadan tuğişgan

Aka-singil bor edi.

 

Qöl uçida kun körib,

Yaşar edi akasi.

Uzatilgan singil ham

Özga uyning bekasi.

 

Beş bolaning hammasi

Murğak edi, yoş edi.

Şuning uçun akaning

Çaynagani toş edi.

 

Tinmas edi kunu tun,

Yelkalari xöp yağir.

Öşanday bir zamonda

Savdo tuşdi köp oğir.

 

Xabar keldi tilponda,

Singil yotib qolibdi.

Çorasizmiş, kuyovi

Ğamga botib qolibdi.

 

Aka, yanga şu onda

Yugurdilar, yeldilar.

Singillarin uyiga

Tong saharda keldilar.

 

Singil şörlik bir ahvol

Yotar edi qaltirab.

Qavatida qizçasi

Ötirardi möltirab.

 

Kuyov qurğur, qarangki,

Na bir çora etibdi.

Xabar bergaç akaga,

Şoşib işga ketibdi.

 

“Qaratamiz, — der yanga, —

Olib boring döxtirga.

Xafa bölmang kuyovdan,

Uning vaqti yöqdir-da”.

Eltdilar va topdilar

Doktorlarning zörini.

Tugatdilar bir kunda

Topgan qutu qörini.

 

Doktor aytgan dorilar

Topilarmiş Moskopdan.

Aka şörlik holi tang

Közi tindi hisobdan.

 

“Turing, — dedi xotini, —

Nega toşday qotasiz?

Ana, qöylar, ğam yemang,

Bozor kuni sotasiz”.

 

Qöylar bari sotildi,

Qöra qoldi huvullab.

Pulning joni yöq ekan,

Ketaverdi şuvillab.

 

Hafta ötmay doktorlar

“Yangi dori”, dedilar.

“Bu kasalning yagona

Şudir kori”, dedilar.

 

Qotib qoldi közlari

Bir nuqtaga tikildi.

Aka şörlik holi tang,

Yelkalari bukildi.

 

Şu turişda uning-çun

Dunyo özi dor edi.

Ön erkakça himmatli

Bunda yori bor edi.

 

“Yalinmang heç kimsaga,

Qaydan qayga çopasiz?

Omon bölsa boşingiz,

Bir kun barin topasiz.

 

Soting, — dedi, — ana, siz

Bittagina sigirni.

Payğambarlar siylagan

Axir mungli sağirni.

Toş ostida emasdir,

Biling, ikki qölingiz.

Siylasangiz singilni,

Xudo berar yölingiz”.

 

Sigirni ham sotdilar,

Xarj qildilar bemalol.

Ammo singil kundan-kun

Sölib borar bemajol.

 

Doktor dedi: “Oğir dard,

Umid faqat Xudodir”.

Yanga dedi: “Kuraşgum,

Önta jonim fidodir”.

 

Yana dedi: “Ayting siz,

Bunga şifo bor qayda?”

Doktor dedi: “Çorasi

Yapon degan bir joyda.

 

Ikki buyrak qurigan,

Şuning uçun köp behol.

Öşa yoqqa eltsangiz,

Yaşab ketar, ehtimol.

 

Eltmoq, lekin u yoqqa

Juda qimmat bölarmiş…”

Inson uçun zör boylik,

Biling, himmat bölarmiş.

 

Qanday kuç bor ayolda,

Yolğiz Xudo biladi.

Bel boylasa, dunyoni

Ostin-ustun qiladi.

 

Doktor sözi akani

Bir soniyada öldirdi.

Yanga uni bir siltab,

Söng öziga keltirdi.

 

“Bu dard bilan qasdma-qasd

Kim yengarga öynayman.

Singlingizni endi men

Tuzatmasdan qöymayman.

Soting, — dedi, — hovlini,

Bir kunimiz köramiz.

Bolalar katta bölgunça,

Ijarada turamiz.

 

Dunyoning bir qavati

Bizga öxşaş odamdir.

Taşviş qilmang har nedan,

Rizq berguvçi Egamdir.

 

Nomusingiz — singlingiz,

Yaşaysizmi heç orsiz?

Biz könamiz har nega,

Boşimizda Siz borsiz”.

 

Közlarida öt çaqnab,

Gapni şunday döndirdi.

Huşsiz, holsiz erini

Uy sotişga köndirdi.

 

Ota hovli sotildi,

Har tomonga çopdilar.

Izlay-izlay, oxiri

Ijara uy topdilar.

 

Ayol qoldi öğil-qizin

Örab eski çoponga.

Aka esa singilni

Olib ketdi Yaponga.

 

Uç oy ötib oradan,

Gul-gul yaşnab qaytdilar.

Şifo bergan Tangriga

Şukronalar aytdilar.

 

Sörasangiz oxirin:

“Nima böldi, ne etdi?”

Bir kun kördim akani,

Minib ötdi “Lacetti”.

 

Öşa yanga omondir,

Yaşaydi şu zamonda.

Yoningizda, siz yoqda,

Yoki bizlar tomonda.

Ey, akalar, demangiz:

“Bu şunçaki hikoyat”.

Öylab köring, sizda ham

Bormi şunday şijoat?

 

Akalarning qalbiga

Mehr doim yor bölsin!

Har erkakning baxtiga

Mard ayollar bor bölsin!!!

Sobirjon HAKIMOV

 

Yangiliklarni döstlaringizga ulaşing

Fikr bildirish

Email manzilingiz chop etilmaydi. Majburiy bandlar * bilan belgilangan