Учинчи ренессанс ва “Самарқанд – 2028”

Yurtimiz birinchi sun'iy yo'ldoshni koinotga uchirgani munosabati bilan

Inson zoti intiladi doim yuksakka,

Orzularga soya solgan yerdagi hayot.

Xayol kabi uchish uchun ozod falakka

Uchayotgan qushga boqib yasadi qanot.

Ba'zan cheksiz tasavvurdan tolsa ham xayol,

Izlanishdan to'xtamadi aql, tafakkur.

Yuragini tig'layverdi tinimsiz savol,

Yulduzlarga qo'nganini qildi tasavvur.

Rasadxona va usturlob qildi ixtiro,

O'ylab topdi koinotni o'rganish sirin.

Ulug'bekning oyog'iga egildi samo,

Falak bilan Mirzo sevib qoldi bir-birin.

Mana Mirrix, mana Zuhra, mana bu Cho'lpon,

Samolarga termulardi intizor ko'zlar.

Koinotda “Samarqand”ni ko'rib, lol-hayron

Ulug'bekning jadvaliga tushgan yulduzlar.

Koinotdan berar Samarqandning xabarin

Havo kemalari – fazo tayyoralari.

Falaklarda yonib turgan yulduzlar bari

Sulton Mirzo Ulug'bekning sayyoralari.

Kitobida yozib qo'ygan Mirzo Ulug'bek

Yulduzlarga nimalar deb so'zlaganini.

Jahon ahli tan oladi qadimdan o'zbek

Osmonlarni zabt etishni ko'zlaganini.

Osmonga chiqdim,

Kayvonga chiqdim.

Arshi falakka –

Ayvonga chiqdim.