Soğinç yölga çiqadi senday…
* * *
Soniya —
devorga mixlangan azob,
Tunlar —
tilsiz qolgan ahd paymonimmi?!
Behol yuragimni suyab, yelkalab —
Suğurib olyapman vaqtning jonini…
Qörquvdan ranglari oqarar tongning,
Köngil qonab tursa,
Qismat bursa lab.
Keyin-çi…
Nazdingda işqim halolmi?
Umrim ötib ketsa sendan yöl tilab…
Qop-qora manglaydan bir dam jilolmay
Qara,
Tuşlarimda turibman karaxt.
Tinmay alahsirab yöl yurib çiqar
Tiriklay oyoği kömilgan daraxt…
* * *
Zim ziyo köylakda kuylab çiqar tun,
Daraxtlar ruhini uyğotar dodi.
Tonggaça xonamda izğiydi beun,
Hadya qilinmagan gullarning yodi.
Isming huv falakda yuribdi uçib,
Kamonsiz otilgan öqday benişon.
Abr naysonlandi hajringni içib,
Köngilning tolesi beşaraf, beşon.
Sutning yuzidagi adaşgan xasday
Umrimni umringdan taşlaydi suzib.
Ammo, million yilki kimni çaqirsang,
Ismim lablaringdan çiqadi sizib.
* * *
Kunlar osiladi böynimga,
Dardlar —
Turfa rangda kiyaman.
Yaşab yuribmanu içingda,
Közlarim közingdan tiyaman.
Qarşingda boş egsam malolmi?
Nahotki,
şu taxlit turaman ança?
Körib beraqolgin qarzdaftaringdan
Hali tölanmagan qarzlarim qança?
Ayt,
qaysi kunimni qaytaray?
Azobim azobing könglin çoğlarmi?
Sönggi soniyangni işlatib qöysam —
Tuşun,
Umrim emas, qarzim tugaydi…
* * *
Daraxtlar bargini tökadi şoşib,
Mezonni urho-ur haydayapti qiş.
Quşlarni olisga kuzatyapman-u
Xudoyim, boşimda qilt etmas taşviş.
Xazonli boğlarda tentiyman uzoq,
Yolvoraman — qalbni qoqadi nido.
Könglimni anglaşga kuçim yetmaydi —
Özimni özimga tuşuntir Xudo!
Qanday körgilik bu —
titraydi aksim?
Közingga qaramay termilaman jim.
Nihoyat yoningda turibman mana
Böron qözğaladi, soğinganim kim?!
* * *
Qaydan kelar bu zang qadam tovuşi
Nega tun zim ziyo,
Nega osmon jim?
Tilin yutib qöyib qaraydi dunyo
Oyni kötargança çopayotgan kim?
Baxtiyor —
Xalloslab,
Yugurib,
Şoşib —
Samoning köksiga botgan poşnasi.
Böynida yulduzlar şoda va şoda,
Taʼqib etayotir işq dariçasi.
Şamğalat qilgança zulmat közini,
Adaşib yuribdi oy
Va söqir his.
Bilmadim, bilmadim daydir tegramda —
Ismi Sadoqat deb atalmagan qiz…
Özini işq qurgan dorlarga osar —
Gunohsiz,
uzilgan joni titraydi.
O, közlari oçiq tuproqda yotar
Bevaqt böğizlangan hislar tözoni…
* * *
Tonggaça toş böldim.
Ona…
Toş…
Orzular — soçlari oppoq ğam.
Qahraton östirgan gul kabi,
Bedilman — unutgan diydam nam.
Men toş böldim.
Ona.
Sözsiz — toş…
Söroği köksiga qadalgan.
Armoni tuproqqa yonboşlab
Tuşlari toğlarga qamalgan.
Axir men toş böldim.
Ona.
Toş…
O, bardoşim qanday tovuşda?
Soğinç yölga çiqadi. Senday —
Tovonlari yirtiq kovuşda.
Muyassar Ibrohimova
Muyassar Ibrohimova — 1994 yili Oltinsoy tumanida tuğilgan. ÖzMUning jurnalistika fakultetini tamomlagan. Şeʼrlari Respublika vaqtli naşrlarida çop etilgan. Yoşlar örtasidagi Adabiyot anjumanlari iştirokçisi.