Daryo qah-qah otar moviy rang bilan

Muallif haqida:

Bahrom RÖZIMUHAMMAD — 1961 yilda Xorazm viloyatining Şovot   tumanida tuğilgan. 1983 yilda   ToşDU(hozirgi ÖzMU)ning jurnalistika fakultetini bitirgan. “Tovuşsiz qadam”, “Terakka yaqin   yulduz”, “Ikki nur”, “Davsaman”, “Tinç gullaydigan daraxt”, “Kunduz sarhadlari”, “Soyalar   suhbati” nomli   şeʼriy töplamlari   hamda pedagogika faniga   oid “Çölpon —   tong yulduzi demak”   nomli risolasi naşr   qilingan. Şeʼrlari turk, ingliz, nemis, ispan, fransuz, rus, hind, fors, turkman, qoraqalpoq   tillariga ögirilgan.

Özbekiston   Yozuvçilar uyuşmasi va   Özbekiston Jurnalistlar uyuşmasining aʼzosi.

 

ORZU

 

Vaqt bolğaçasi ostida

orzu asta-asta uşalib   borar,

uşalgani sayin kattayar   odam.

 

Vaqt bolğaçasi ostida

orzu yumaloq şaklda,

şar şaklida orzu.

 

Şunday yiriklaşar daqiqa   sayin,

uşalmasa — odam kiçrayib-kiçrayib

yöqolib ketadi şar   soyasida.

 

* * *

Har narsaning ismi   öziga monand

boşga kiygizilgan toj   kabi.

Kuçukka   “Gul” deb

ism qöymas heç   kim.

Boşdagi fikr qorayar   ekan

tojga yuqa boşlar   bu ranglar.

Qarabsizki, uni

heç kim kiymay   qöyar, hayiqar.

Şu bois, men uçratmadim

Gitler degan biror   bolani.

Gödakka ism qöyayotganda

uning boşini va   ösmoqçi bölayotgan

fikrlarni hisobga oliş   zarur.

 

TINÇLIK

Dubulğani

gultuvak deb öyladi

niş otayotgan uruğ.

 

Oppoq orzulari ila

kömilgan jangçining

qirmizi qonin emib kökardi gullar.

 

Endi öşa gullar

va moviy osmon   oraliğida

sukunatdan boşqa heç   narsa yöqdir.

 

 

* * *

Kumuşrang, momiq   gul tuşimga kirdi,

alvon ufqdan sirğalib   tuşdi,

alvon ufqda yöq   edi tuman.

 

Eng mayda giyohgaça

aks etdi tuşimda.

Tonggaça yaşadi momiq   gul…

Oh, eslab   qololmadim gulning hidini.

 

 

* * *

Oqib ketgisi keladi   toşning,

baliqlarga qöşilib

yengil,

uzoq-uzoqlarga   oqib ketgisi.

 

Daryo

qah-qah otar

moviy rang bilan

xarsang toşlar tevaragida.

 

 

ODDIY NARSALAR HAQIDA

1

Yaxşiyamki, muşt tugişni

bilmas quşlar,

yölbars

öljasiga taşlansa

faqat tişlariga işonar.

Bu bahaybat muşt,

bolğasifat muşt

odamning   peşonasiga çizilgan.

 

Öşa muştning ostida

öyinçoqqa aylanar

öljasini yutayotgan yölbars.

 

2

Tuvakdagi gulning çehrasi

deraza ortidan

qor sovuğini yutib,

termulgan sayin köksimga   ufurar,

gulxanga,

tuvakdagi   gulxanga qöl çözsam,

daqiqa sayin   muzlaydi kaftim.

 

 3

Kuçuk hursa

nega sergak tortar   yölovçi,

muşuk miyovlab

naʼra tortgani kabi   yölbars,

bu uning tovuşi,

uning yaşaş şaroiti şunday,

unda ayb yöq,

nafas olmoqçi bölib

oğzini oçsa

doim bir xil   tovuş ketar dumalab:

vov-vov.

 

TERAKKA YAQIN YULDUZ

 

Boşqa yulduzlar-la işi   yöq uning,

uni çorlayotir yagona   yulduz,

yulduz — daraxtsiz   kumuş bir meva,

u terakniki bölar   bir kuni —

terak ösaversa, yulduzga   qarab.

Yarim yölda qolib   ketdi gujum ham,

daraxtlarning   eng darozi — terak

kun sayin ösadi   yulduzga qarab.

Yulduz…   Mevaligin bilarmikan u,

zumrad yaproqçalar kökiş   nuriga

çambarças   boğlanib oq, oppoq şuʼla

yulduz siljirmikan   bir kun örnidan?

… “Hozir yulduz uçdi”   degan xabarga

terak işonadi hammadan   köproq.

 

* * *

Baxt quşi

biroz farq qiladi   ajdodlaridan,

qayga qönişini aniq   bilar u.

Ana

Quyoşga tegdi kimningdir   boşi,

Quyoş sariq bulutdek   yoyilib ketdi…

(U ham parrandadir, issiq ölkaga

uçib ketgisi kelgandir   balki,

hali tuxum qöyib, jöja   oçadi).

Boşning usti qordek   oqargaç

boşqa çöqqilarga uçib   ketdi u.

 

NAFRATNI TUŞUNIŞ

 

Qaniydi kiprigim öqdek   otilsa,

roziman kipriksiz qolişga   hatto.

Kipriksiz   közlarim körar şubhasiz:

kimdir yiqiladi köksin   çangallab,

kulişga ulgurmas yiqilayotib.

 

* * *

Döstim ham daraxt,

u menga suyanmoqçi,

daraxt daraxtga suyanarmi   axir?

Men suyançiq emasman,

suyaşdan-da muhim vazifalar   bor:

sarğayaman, deydi   kök yaproq,

şamol esa uni   olib ketmoqçi,

sarğayma, deyişim kerakdir   unga,

kuz kelgunça sabr   qilsin u.

Endi ildizlarning taşvişi:

bittasi çirimoqçi şu   paytda

qişgaça şoşmang, deyman,

yaproqlar tökilsin,

quşlar uyasini tark   etsin.

Mevaga tuşayotgan qurtlarni

keçqurun   muzokaraga çaqirdim.

Kavagimga uya qurmoqçi   bölgan ilonga

bahorda har kuni   yalindim —

undan qörqadi-da oppoq   gullarim.

Öz taşvişim ildizdek   çulğar,

menga yaqin kelmang, daraxtlar,

daraxt daraxtga suyanarmi   axir?!

 

 

* * *

Qor yoğmoqda, xayol yoğmoqda,

xayol kabi oqarar   atrof.

Otma, ovçi, butoq   ostidan

qoçayotgan kulrang quyonni.

Oyoq bosilmagan oqlik. Yur, jonim,

izlarimiz yonma-yon tuşsin.

Lablaringda qizil tabassum,

ne sözlasang oq   bölur bugun.

Bugun tongnikidir biz   yurgan söqmoq.

 

UÇLIKLAR

 

1

Tila tilagingni deb   sörar

baqalar bilan birga

yaşaydigan oltin baliq.

 

2

Oyoq uzatgisi keldi-da   birpas

tonggaça qorbobodek

erib bitdi böron.

 

3

Qöşiqni uşlab kördilar.

Qöşiqni barmoqdan yasalgan

qafasga qamab qöydilar.

 

4

Derazani çil-çil sindirdi,

mahbusni   ergaştirib ketdi iziga

çeçaklarning   isyonkor hidi.

 

5

Uçayapti qanotli nina.

Yaşil köylak tikib   ber, ninaçi,

keyin moviy köylak.

 

6

Çöntagida pullar

uzoq mehmon bölmas.

Çöntagida şamol yaşaydi.

 

7

Zulmat qöynida Oq   kema.

Goh qon tusida,

goh sut tusida   çayqalar dengiz.

 

 

TABASSUM UÇUN SÖNGGI IMKON

 

1

Ruxsat bering

bir zum   boşsiz   yaşay,

telpakdek olib qöyay   boşni,

közlarni   közoynakdek yeçib qöyay   birpas.

Ruxsat bering

bir marta

qörqinçli   tuşlarning barini

boşning özi körsin   javon ustida.

 

2

Şov- şuv

quyuq, kulrang tuman,

uning dumi, uzun bir dum.

Qayga qadam qöysa-da

otning yolidek

çehrasini sassiz çulğab   oladi.

Endi ajratib köring-çi

çehra va közlarni   kulrang tumandan.

 

3

Kaft, kitob uşlab çarçama,

umrdek uzun vagon   içida.

Bu yerda

soatlab

öqiş   mumkin peşonalarni.

 

4

Iltimos   taşiydigan telefon –

simli,

bir-biriga   ulangan hammollar safi.

Burnidan narini körolmaydiganlar

ovozi örnaşib qolgan   oq quti…

Har uyda

şunday quti, şunday suhbatdoş.

Ikkita qöldan

köproq iş bajarar

telefonning bitta   dastagi.

 

5

Ğalati istak:

xuddi yarani körgandek

körmoqçiman

qay şaklda bölarkan   oğriq?

Vujud şovqinlarni yengadi,

jimlikka qaytadi vujud,

közlar qarar oğriq   keladigan yölga.

Hatto tiş oğriği   şovqinni kutib

birzum izga qaytar   közga körinmay.

 

6

Mana, uy ham qarib   qoldi,

izğirinni nazarga ilmasdi   avval,

köziga börondek körinar   endi

bahorda yaşaydigan şabada.

 

Eh, nimalarni   körmadi uy —

çivinni-da haydamay

özida yaşatadigan tört   devor…

Uy eşikka suyandi,

yoqimsiz ğiyqillab oçildi   eşik.

 

7

Maymunni tomoşa qilişdi,

tuxum yorgan

yap-yangi jöjaga

qiziqsinib   qaragan kabi.

Maymunni tomoşa qildi   odamlar,

maymun — odamlarni.

Uning qöli toza,

tarix kitoblarini varaqlab

heç kim şu   paytgaça öqimagan-ku

şaharni portlatgan maymun haqida.

Panjaradagi maymun

şu qadar soddaki

gunohini sörab

daʼvo qilib bormas   mahkamalarga.

 

8

Labni, labdagi qonni

yaşiradigan aççiq tabassum.

Yiqilib tuşgan odam

özini önglab

qad-qomatini   tiklaganidek

xörsiniqdan tabassumga

qaytaradigan kuç.

 

* * *

Tişni   tişga bosib,

sal ötgaç

burunni iyakka tegizib

saqlangan toqat

nihoyat sabrning tagiga   yetdi.

 

* * *

Voqealarni tanlab,

bir çimdim tuz   sepib,

konserva   qutilariga joylang –

yölda

sudralib kelayapti keksalik.

 

 

ARÇA BARGLARIDEK YAŞIL

 

Umidlarim soğlom össin   deb

nafas oldim toza   havodan,

qiyoq tilli maysalar,

quşlar – qanotida osmonning   hidi,

hansirayotgan   bahaybat daraxtlar

nafasga yöğrilib içimga   kirdi.

Va ösayotgan umidlarim   oşa

bir sado vulqondek   otilib çiqdi:

qanday yaxşi yaşaş,

ayniqsa, seni   hamma tuşunsa,

hamma seni sevsa,

yuragini yuborsa köksingga,

jajji

qizil   va oq   quşçalardek

suhbatlaşişsa ular…

Vujudimni qopladi

birdan   tölqinsimon hayqiriq.

Mening sevgim şunday   ediki…

Sevgining içida yaşayman,

mening sevgim abadiy,

mening sevgim arça   barglaridek

abadiy yaşil.